Vasil Antonoviç Poqoretski 1954-cü il noyabrın 22-də Ternopil vilayətinin Çortkiv rayonunun Polivtsi kəndində anadan olub. 1970-ci ildə Polivtsi səkkizillik məktəbini, 1972-ci ildə isə Djuryn orta məktəbini bitirib. 1973-1975-ci illərdə hərbi xidmətdə olub, Azərbaycanın Sumqayıt şəhərində hərbi xidmətdə olub. Sonradan ali təhsilini Rusiya Federasiyası, Polşa və Ukraynada alıb.
Teologiya elmləri doktoru, tarix elmləri namizədidir.
Ukraynanın Yazıçılar, Jurnalistlər və Tarixçilər milli birliklərinin üzvüdür. "Vitaliy Rakulenko adına Ukraynanın Şərəfli Kozakları" İctimai Birliyinin, Müqəddəs Nikolay adına Ukrayna qardaşlığının, Tarixçilər milli birliklərinin üzvüdür. "Vitaliy Rakulenko adına Ukraynanın Şərəfli Kozakları" İctimai Birliyinin, Müqəddəs Nikolay adına Ukrayna qardaşlığının, Beynəlxalq Cəngavərlik Ordeninin, "Taras Şevçenko adına Prosvita" Ümumukrayna Cəmiyyətinin üzvü, Kopychyntsi icmasının "Prosvita" təşkilatının sədri olub.
İctimai xadimdir. "Kozak xalqının qəhrəmanı" Qızıl Ulduzu ilə, həmçinin bir çox qeyri-dövlət orden və medalları ilə təltif olunub.
Elmi əsərlərin, bədii və publisistik yazıların müəllifidir. Bir sıra beynəlxalq və ümumukrayna ədəbi-mədəni mükafatların laureatıdır. Ruhani xidmət göstərir.
Hazırda Ternopil vilayətinin Kopychyntsi şəhərində yaşayır. Şair yeni kitabını Ukrayna – Azərbaycan qardaşlığına həsr edib. “Polıvtsi – Sumqayıt” adlı kitabdan bir şeiri oxuculara təqdim edirik:
Polıvtsi - Sumqayıt. Bu yol asan deyildi
Minlərlə uzun kilometrlərlə uzanırdı.
Qatarlar, köçmələr, ilk nigaranlıq,
Və hərbi orkestrin təntənəli sədası...
Məktəbdən sonra axtarırdım öz yolumu –
Bu axtarışda, təəssüf ki, tək idim.
Bağışla, Allahım, ani günahlarımızı,
Qoyma ki, biz zalım olaq.
Sumqayıt - Polıvtsi... İki təyyarədə
Üç paytaxtı gördüm dönüş yolunda.
Günəş gətirdim, Tanrıya ümid,
Şimalda da dua edim şam işığında...
İki uzun yol - evdən və evə,
Ömrüm boyu keçir qəlbimdən.
Çünki insan varlığının mahiyyəti birdir:
Cənnət hər yerdədir, İsa yanındadır.
Birdən qorxular susdu solmuş söyüdlərdə,
Ağrı, quş tək, gizlədi qanadını səhərə.
Məni oyatdı, zəncirlədi quzğun səs:
"Geyin ananın hədiyyəsi - vyşivanka!"